Muling pinatunayan ng nagdaang eleksyon na kailanman ay wala tayong aasahan na matapat, malinis at tunay na demokrasya’t kasarinlan sa isang reaksyunaryong halalan. Sagad ang pagiging bulok at mapanlinlang ng aparatong ito ng mga naghaharing uri upang tabingan ng demokrasya ang kanilang mala-kolonyal at mala-pyudal na paghahari at mapanatili ang kanilang poder sa dikta ng rehimeng US-Marcos Jr.

Bagama’t napakaigting ng tunggalian ng dalawang naghaharing paksyon ng mga Marcos at Duterte ay kapwa sila nakapagmanipula sa pamamagitan ng guns, goons and gold at pandaraya upang pumabor ang resulta ng eleksyon sa kanilang mga panig at makakuha pa rin ng mga posisyon sa senado, kongreso, party-list at maging sa lokal na pwesto. Habang sila ay nagbabanggaan, ay nagkakaisa naman sila na pasikipin at tanggalan ng espasyo sa parliamento ang mga progresibong partido at kandidato. Sa halip, sa pamamagitan ng kamay ng US, minabuti na iluklok ang mga repormistang Liberal-Akbayan-Pink na mga pro-US upang ilayo sa landas ng rebolusyon ang mamamayan. Magsisilbi din itong panigurado ng US sakaling umigting ang ribalan ng mga Marcos at Duterte ay mayroon silang iluluklok na mga alternatibong tuta at walang impluwensya ng China.

Ang resulta ng halalan ay tila isang patalastas para sa susunod na eleksyong pampanguluan sa 2028 na inaasahang mas madumi, marahas at mas malawak ang sistematikong dayaan sa pamamagitan ng Automated Elections System. Nito lamang katatapos na eleksyon ay napakaraming naitalang iregularidad, kahina-hinala at kapalpakan ng Automated Counting Machines (ACM). Kahit ang mga beteranong electoral watchdogs at media ay nagsasabing walang kaparis sa dami ang natanggap nilang mga reklamo mula sa mga botante buhat noong 2010 na naging automated na ang eleksyon.

Kaduda-duda ang mga nadoble sa pagtatala ng mga boto, mayroong 15,000 election return na katumbas ng limang milyong boto na dalawang beses nabilang sa unang mga oras ng quick count. Nakapagtala din ng 17 milyon overvotes para sa senado at 3 milyon naman para sa party-list. Napakalaki ng bilang na ito para maapektuhan ang resulta ng halalan. May mga kaso na ang mga balota ay ilang beses na hindi tinanggap ng mga ACM at mga resibo na ibang resulta sa aktwal na binoto.

Garapalan din ang kawalan ng “transparency and verifiablity” ng Source Code Review at lalu’t higit ang pagpapalit ng version ng software na ginamit ng ACM nang hindi iniuulat ng COMELEC kung hindi pa ito nailantad na magkaibang software ang ni-review at ang aktwal na nakalagay sa mga makinang dumaan sa Final Testing and Sealing. Ang malala pa, minamasama ng COMELEC ang mga punang ito bilang mga fake news sa halip na sagutin at ipaliwanag ng maayos. Ipaliwanag man ay minamaliit nila ito bilang mga maliliit na aberya lamang. Pinapaliit din ng COMELEC ang bilang ng overvotes at wala raw itong epekto sa halalan kahit nagdudumilat ang ilampung milyong overvotes.

Bukod sa automated na dayaan, inutil rin ang COMELEC sa harap-harapang vote-buying ng mga trapo, red-tagging at disinformation. Wala itong ginagawa kungdi ang magpapogi lamang at pagtakpan ang mga anomalya sa pamamagitan ng pagpapakalat din ng disimpormasyon at panloloko sa mga Pilipino na malinis, episyente at mapagkakatiwalaan ang resulta ng halalan.

Nararapat na papanagutin ang COMELEC sa kapalpakan ng eleksyon at malawakang dayaan. Kailangan kumilos ang mamamayan upang ilantad, imbestigahan, papanagutin ang COMELEC at ang rehimeng US-Marcos Jr. Kailangang palakasin ang panawagan sa manwal na bilangan at elektronikong transmisyon.

Higit sa lahat, wala pa rin tunay na pagbabago. Ang mga kurap at dinastiya pa rin ang kalakhan ng mga nanalo sa halalan. Lansakang sinalaula ang sistemang party-list na animo’y naging ekstensyon ng partido ng mga trapo at dinastiya. Sa ganitong resulta ng halalan, may aasahan ba tayong tunay na pagbabago?

Wala tayong aasahang tunay na pagbabago sa isang reaksyunaryong halalan. Dekorasyon lamang ito ng mga naghaharing uring mga Burgesya Kumprador, Burukruta Kapitalista at Panginoong May Lupa upang linlangin ang mga mamamayan na may demokrasya.

Ang hindi mapasusubaliang daan sa pagkamit ng tunay na demokrasya at kasarinlan ay ang landas ng rebolusyon. Nakasulat na sa kasaysayan ng daigdig at ng sangkatauhan na sa pamamagitan lamang ng pakikipaglaban at pag-aarmas at hindi ng mga reporma, tunay na matitibag ang mga lokal na naghaharing uri na sumasandig sa amo nitong imperyalista tulad ng US. Hawak nila ang estado at mga makinarya nito na nagpoprotekta sa kanilang interes laban sa interes ng nakararaming mamamayan.

Damang-dama ng mamamayan at mga Rizaleño ang kawalang pagbabago, ang sumisidhing kahirapan, ang panggigipit sa mga batayang karapatan, ang patuloy na bangayan ng mga naghaharing uri at pagiging inutil sa mga karaingan ng mamamayan. Kung kaya’t ngayon higit kailanman, sa panahon ng malubhang sitwasyong pampulitika at krisis sa ekonomiya, kinakailangan ang lumaban, mag-armas, tahakin ang landas ng Demokratikong Rebolusyong Bayan!