Sumisigaw ng “Hustisya!” ang sambayanang Pilipino para sa mga biktima ng brutal na gera kontra-droga ng estado lalo ngayong nabunyag sa imbestigasyon ng Kongreso ang mga detalye hinggil sa malawakang pagpaslang sa mga maralitang tinatakang adik at tulak. Hindi dapat matapos ang gumugulong na imbestigasyon sa mga postura at pangangako ng katarungan, kundi dapat itong itulak na magresulta sa pang-uusig at pagpaparusa kay Rodrigo Duterte at lahat ng mga responsableng opisyal at tagapagpatupad ng kanyang patakarang henosidyo. Kailangang kumilos upang manaig ang katarungan sa maitim na pakana ng pangkating Duterte na takasan ang pananagutan sa pagkitil sa tinatayang aabot sa 30,000 Pilipino.

Kinumpirma ng mga testimonya ng mga dating opisyal ng PNP at malalapit na tauhan ni Duterte na sina Garma, Leonardo at Padilla ang malupit na disenyo ng gera kontra-droga na nakabatay sa pamosong Davao model. Kasama rito ang pagbubuo ni Duterte ng espesyal na grupo mula sa kanyang piling tauhan na siyang magpapatupad ng War on Drugs; ang pag-iral ng reward system kung saan nakadepende sa katauhan ng mapapatay na tao ang laki ng matatanggap na pabuya; ang pang-uudyok ni Duterte sa mga pulis na patayin imbes na hulihin ang target ng kanilang operasyon; ang asasinasyon sa mga druglord na kalaban sa negosyo ng pangkating Duterte; at iba pang detalyeng nagpapakita sa kawalang-konsensya ng mamamatay-taong rehimeng Duterte.

Madadagdagan pa ang mga ebidensya sa pagsalang ni Rodrigo Duterte sa pagdinig sa Senado kung saan inako niya ang “buong ligal na responsibilidad” sa gera kontra-droga. Mapapatunayan sa mismo ring pagdinig na balatkayo lamang ang kanyang deklarasyon sa karuwagan niyang panagutan ang pagpatay sa mga inosente tulad ng 17-taong gulang na si Kian delos Santos. Nakakasuka ang pagdadrama ni Duterte sa pagdinig na “naaawa” siya sa mga pulis samantalang wala siya ni anumang pagsisisi sa pagpatay sa libu-libong mahihirap. Para pagtakpan ang sarili at kasamaan ng kanyang rehimen, hambog at hibang pa niyang idineklarang “uulitin niya” ang gera kontra-droga.

Habang sinusubaybayan ang balita ay salimbayan sa damdamin ng mamamayan ang panunumbalik ng sakit sa pagkawala ng libu-libong buhay kabilang ang mga bata at ang pagpupuyos sa kawalang-katarungan at kabulukan ng mga aparato ng karahasan ng estado. Malinaw sa pahayag ng mga heneral ng PNP na malalim nang nakatanim sa institusyon ang mersenaryong tradisyon na pagpatay para sa pera at pagprotekta sa mga sindikato ng droga. Nasa hanay mismo ng mga opisyal ng gubyerno, at sa mismong pangulo pa sa kaso ni Duterte, ang lider ng mga negosyo sa iligal na droga.

Isang mukha lamang ang gera kontra-droga ng pasismo-terorismo ng burukrata-kapitalistang estado. Naging pasakalye ito sa madugong kontra-rebolusyonaryong gera na tusong pinangalanang gera “kontra-terorismo”. Sinamantala ng rehimeng Duterte ang nilikha ng gera kontra-droga na “normalization” ng pagpatay at garapalang pagbabalewala sa karapatang tao. Higit sa milyong katao ang naging biktima ng pang-aatake sa mga komunidad — mga sapilitang lumikas at nadisloka ang kabuhayan bunsod ng tuluy-tuloy na operasyong militar, pambobomba at panggigipit. Pinakamasahol ang estilong Tokhang na pagpatay sa mga magsasaka, manggagawa at katutubo na nangyari sa Bloody Sunday Massacre noong Marso 2021. Ang namamayagpag na kultura ng impyunidad ang nagpapalakas ng loob ng mga uhaw-sa-dugong kawatan sa AFP-PNP na basta na lang pumatay ng tao. Nakasandig ang mga pasista sa proteksyon ng US na promotor ng anti-komunistang isterya sa buong daigdig.

Ang lahat ng karahasang ito ay ipinagkikibit-balikat ni Duterte at pinagtatakpan gamit ang marumi niyang pananalita. Lalo nitong ginagatungan ang pagkamuhi ng mamamayan sa pasista-teroristang estadong naghahari-harian sa Pilipinas. Sa pagkakalantad ng kabulukan ng malapyudal at malakolonyal na sistema, higit na nabibigyang-matwid ang pakikibakang bayan at pag-aarmas upang labanan nang ngipin-sa-ngipin ang mamamatay-taong estado.

Hudyat ang pagbuhay ng imbestigasyon sa gera kontra-droga ng nalalapit na pagbagsak ng berdugong si Duterte at kanyang mga kapural. Bagamat totoong salik dito ang paglalaglag ng mga Marcos sa karibal nilang pamilya Duterte, dapat kilalanin na ang imbestigasyon ay resulta ng di-naglubay na pakikibaka para sa hustisya ng mga pamilyang biktima ng gera kontra-droga. Malaking bagay sa pag-usad nito ang determinasyon ng mga kapamilya na pagbayarin ang mga sangkot sa gera kontra-droga na umabot pa sa paghahabla nila ng kaso laban kay Duterte sa International Criminal Court. Sa kabila ng pagkalas ng GRP sa Rome Statute at mga palalong maniobra ng estado upang paatrasin ang kaso, nagpursige ang mamamayan sa ICC. Ang mahabang kamay ng hustisya ang bangungot na gumagambala sa berdugong matandang Duterte at maging sa rehimeng Marcos II na nagpapalala at nakikinabang sa lagim na hatid ng gera kontra-droga at kontra-mamamayang gera ng sinundang administrasyon.

Sa pagdatal ng mga bagong testimonya at ebidensya, wala nang makapipigil sa pagdedemanda ng taumbayan na usigin at parusahan ang lahat ng sangkot sa gera kontra-droga, pangunahin si Rodrigo Duterte. Dapat kasuhan at ikulong ang matandang Duterte kasama ang kanyang mga heneral na tigmak sa dugo ang mga kamay. Dapat ding panagutin ang mga opisyal ng PNP, DILG at DOJ na naging instrumento upang bigyang ligalidad ang malawakang pamamaslang at pagyurak sa karapatang mabuhay ng mga biktima. Kasama sa mga ito sina Oscar Albayalde, Bato dela Rosa, Debold Sinas, Eduardo Año, Hermogenes Esperon, Menardo Guevarra, Vitaliano Aguirre at iba pang nasa posisyon noong nanalasa ang gera kontra-droga. Sila rin ang naghokus-pokus sa mga imbestigasyon upang ipawalang-sala ang mga pulis at pagtakpan ang sistematikong pagbubura ng mga ebidensya. Igiit na repasuhin ang pasya sa kaso ng mga pulis na tinukoy na maysala sa pagkamatay ng mga inosente. Ipataw sa kanila ang karampatang parusa batay sa bigat ng kanilang responsibilidad. Kasabay ng mga ito, ipanawagang itigil ang brutal na patakarang kontra-droga na sa katunaya’y nagpapatuloy hanggang sa kasalukuyang rehimeng Marcos II.

Kailangang iangat ang panawagan para sa katarungan sa mga karahasan ng estado at iugnay ito sa pakikibakang bayan para sa pambansa-demokratikong adhikain at hustisyang panlipunan. Tungkulin ng mga rebolusyonaryong pwersa na pangunahan ang pakikibakang ito at puspusang imulat, organisahin at pakilusin ang pinakamaraming mamamayan tungo sa landas ng rebolusyon. Tandaang hindi kailanman mahihiwalay sa mamamayan ang karapatang makibaka at humawak ng sandata lalo kung kaharap ang isang teroristang estado.