Mahigit 7,000 manggagawa, kasama ang kabataan at iba pang demokratikong sektor, ang nagmartsa tungong Mendiola sa Maynila noong Mayo 1, Araw ng Paggawa. Nanawagan sila na itaas ang sahod sa nakabubuhay na antas sa buong bansa. Nagkaroon ng katulad na mga pagkilos ang mga manggagawa sa mga syudad ng Baguio, Angeles, Calamba, Naga, Cebu, Iloilo, Roxas, Bacolod, at Davao, at sa bayan ng Rosario sa Cavite.

Ayon sa mga manggagawa, marapat na itaas ang minimum na sahod sa nakabubuhay na antas na ₱1,200 dahil sa tumataas na halaga ng pamumuhay at ilang dekada nang supil na pagtaas ng sahod. Sa ngayon, nasa 36% hanggang 54% ang natatanggap na sahod ng mga manggagawa kumpara sa kanilang pangangailangan. Iginiit nilang buwagin ang mga regional wage board na naggagawad ng barya-baryang pagtaas. Panawagan din nila ang pagwawakas sa kontraktwalisasyon at pagtatanggol sa karapatan sa unyon, kabilang ang karapatan sa pag-oorganisa at kolektibong pakikipagtawaran.

₱200 across-the-board

Kasabay ng panawang nakabubuhay na sahod, itinulak ng National Wage Coalition (NWC) ang pagsasabatas sa ₱200 dagdag-sahod para agarang mabigyan ng alwan ang mga manggagawa. Isinusulong ng koalisyon ang panukala sa harap ng ilang taon nang pagkabalam ng mga panukalang dagdag-sahod sa Kongreso at Senado. Kung maitulak, ito ang unang pambansang taas-sahod na idadaan sa batas sa nakaraang 36 taon. Binubuo ang NWC ng 30 mga sentro ng paggawa, kabilang ang KMU.

Tulad ng inaasahan, inulit lamang ni Ferdinand Marcos ang tugon na “pag-aaralan” ang panukalang dagdag. Kabaligtaran ito sa bilis ng pagpasa ng rehimen ng kautusang ehekutibo na nagdagdag ng ₱200 sa arawang alawans sa mga sundalo at pulis ngayong taon.

Diskriminasyon sa sahod sa kanayunan

Nakabubuhay na sahod rin ang panawagan ng mga manggagawa sa agrikultura sa Araw ng Paggawa. Ayon sa Unyon ng mga Manggagawa sa Agrikultura (UMA), kung mababa na ang sahod sa kalunsuran, mas mababa pa ang sahod ng mga manggagawang-bukid sa kabila ng mahalagang papel nila sa produksyon ng pagkain.

Animo’y mga “third class citizen” o mababang klaseng mamamayan ang mga manggagawa sa kanayunan, ayon sa UMA. Sa Eastern Visayas, halimbawa, nasa ₱390 lamang ang sahod sa mga manggagawa sa agrikultura, na 32.5% lamang ng nakabubuhay na sahod. Sa Negros, kung saan matatagpuan ang malalaking asyenda, libu-libong mga manggagawang-bukid ang tali sa sistema ng pakyawan na mas mababa pa sa itinakdang minimum na sahod ang tinatanggap para sa mga manggagawa sa agrikultura.

Dagdag sa barat na sahod, nahaharap din sila sa di-makatao at mapanganib na mga kundisyon sa trabaho. Madalas silang natatambad sa mapanganib na mga kemikal, matinding init ng araw at iba pang sitwasyong nakasasama sa kalusugan.

Hamon sa mga manggagawang Pilipino

Sa pahayag ng Partido Komunista ng Pilipinas sa Araw ng Paggawa, hinimok nito ang manggagawang Pilipino na magkaisa at kumilos para magsilbing matibay na gulugod, malawak na pwersa at pinuno sa pakikibaka ng sambayanang Pilipino para sa pambansa at panlipunang paglaya.

Dapat nilang isulong ang militanteng mga pakikibakang unyon para ipaglaban ang nakabubuhay na sahod, at ipagtanggol ang demokratikong interes at kapakanan ng mga manggagawa, anito. Dapat nilang panghawakan at gamitin ang welga bilang sandata sa kanilang mga pakikibakang pang-ekonomya at pampulitika.

Anang Partido, dapat ilagay ng mga manggagawang Pilipino ang kanilang hanay sa unahan ng mga pakikibakang bayan, kabilang sa paglaban sa korapsyon ng naghaharing rehimen, mga pasistang krimen, walang awat na pagtaas ng presyo ng mga bilihin at walang pakundangang importasyon ng bigas. Dapat nilang paalingawngawin ang panawagan para sa tunay na reporma sa lupa at pambansang industriyalisasyon at pambansang demokrasya.

Dapat ding labanan ang Balikatan at mga war games na pang-uupat ng gera ng US at ang pagpapakatuta ng rehimeng Marcos sa kanyang imperyalistang amo. Nanawagan din ito sa mga manggagawang Pilipino na ipamalas ang pakikiisa sa mamamayang Palestino laban sa henosidyo ng Zionistang estado ng Israel.